دیوان مظفر‌علیشاه

per

همه انواع مدارک--متون--كتابها--نسخه خطي

5-13109

Image/jpg

شعر فارسی -- قرن ‏‫۱۳ق.‏‬ nli 247628 شعر عرفانی -- قرن ‏۱۳ق.‏‬ nli 247431

انجام: انجامه: آغاز: ای آنکه پرسی از من دلداده حال دل / بگشای سر غیب و عیان بین جمال دل ... ... این نام و نشان تمام ار تو انست عجب / با این همه بی‌نام و نشان آمده. چون فقره شهادت کثیرالسعادات حضرت شاه ولی علی مشتاق.. اتفاق افتاد و آتش جانسوز این مصیبت.. مظفر علی را بی‌طاقت داشت.. دیوانی که مقاطع غزلیات آن مرتب گردانید در اواخر رمضان ۱۲۰۶شروع شد در آن عرض مدت که مشغول نظم غزلیات بود در لیله الاثنین یازدهم شهر ذی‌القعده الحرام همان سال باتمام رسید. ذلک فضل‌الله یوتیه من یشاء و اله ذوالفضل العظیم.

مشتاقیه

، م‍ح‍م‍دت‍ق‍ی‌ ب‍ن‌ م‍ح‍م‍د ک‍اظم‌ م‍ظف‍رع‍ل‍ی‍ش‍اه‌ ک‍رم‍ان‍ی‌ 126952 ، ۱۱۵۰-۱۲۱۵ق‌

۳۰۱۸۱۶۰

کتابخانه ملی پهلوی

۳۱۰۹ف ۲۹۴-۳۱

تاریخ تالیف ۱۲۰۶ق. زبان: فارسی

میرزا محمد‌تقی مظفر علیشاه (وفات ۱۲۱۵ق) ،حکیم ،طبیب،صوفی و شاعر ،متخلص به مظفر و ملقب به مظفر علیشاه در کرمان به دنیا آمد.در ابتدای جوانی تحصیل علوم عقلی و نقلی کرد. در کربلا نزد شریف‌العلما فقه و اصول خواند . در حکمت الهی و طبیعی و علوم ادبی و عربی مرتبه‌ای عالی یافت، از مریدان و شفتگان مشتاق علیشاه بود که پس از گشته شدن مراد ، « دیوان » شعری به نام وی سرود ، به همین دلیل مظفرعلیشاه را مولوی ثانی یا مولوی کرمانی خوانده‌اند ،چرا که همچون مولانا در فراغ مراد خود دیوانی سروده است . از آثار وی« بحر‌الاسرار»؛«مجمع‌البحار»یا « جامع‌البحار» است.

مهر بیضوی با سجع مهران ۱۳۵۹ و محمدحسین (مالکیت) به همراه یادداشتش در برگ اول مشاهده می‌شود. شکل و سجع مهر:

3018160

2200000 ریال