| عنوان: | |
| همکار: |
، ۱۲۷۸-۱۳۵۹. , ، جلالالدین , ، مالک قبلی , همائی |
غسانی،عبداللهبنمحمدرشید.کاتب |
همایی،مهردخت،فروشنده |
|
| زبان اثر: | |
| نوع: |
همه انواع مدارک--متون--كتابها--نسخه خطي |
|
| شماره ثبت: | |
| جنس: | |
| موضوع (اسم عام ياعبارت اسمي عام): |
شاذلیه --قرن۷ق. عرفان |
|
| يادداشتهاي کلي مربوط به اطلاعات توصيفي: |
....فالاولی لارباب العتبار و الثانیه لارباب الشهود و الاستبصار , انجام: آغاز: , قال الشیخ الامام الولی العارف شیخ الحقیقه ...تاج الدین ابو الفضل احمد بن محمد بن عطاء الله السکندری ....من علامه الاعتماد علی العمل نقصان الدرجات ..... |
|
| عنوانهاي گونه گون ديگر: | |
| نام شخص به منزله سر شناسه - (مسئوليت معنوي درجه اول): |
, Ahmad ibn Muhammad , Ibn Ata Allah ، - ۷۰۹ق. , ، احمدبن محمد , ، پدیدآور , ابن عطاءالله |
|
| يادداشتهاي مربوط به نشر، بخش و غيره: |
یک برگ پس از این رساله اشعاری از حجه الاسلام ابو حامد غزالی و محمد بن ادریس شافعی و مطالبی عرفانی نوشته شده |
|
| يادداشت کلي: | |
| يادداشتهاي مربوط به نسخه موجود: |
یادداشت های مربوط به نسخه : , یادداشتی بقلم مرحوم جلال الدین همایی در معرفه مجموعه بر صفحه عنوان دیده میشود |
|
| يادداشتهاي مربوط به خلاصه يا چکيده: |
تاج الدین ، ابو الفضل ، احمد بن محمد بن عبد الکریم بن عطاء الله اسکندری ، از علمای اهل تصوف منسوب به فرقه شاذلیه در مصر بوده، ، در همانجا به وعظ و ارشاد می پرداخت ، اثاری چند در حکمت و تصوف دارد ، اثر حاضر یکی از آنها است که دربرگیرنده بعضی حکمتها و پندهای اوست که بروش اهل تصوف ساخته است ، این رساله مورد توجه بعضی از علما قرار گرفت وشرحهای متعددی بر آن نوشته شد و حاج خلیفه در کشف الظنون ضمن معرفی رساله شروح آن را یاد کرده است ، نسخه حاضر در اول مجموعه ای است که شامل چند رساله در تصوف و عرفان است و غالبا از محی الدین ابن عربی است ، ؛ نسخه ای از این اثر در کتابخانه مجلس نگهداری میشود و پایان آن آنگونه که در فهرست آن کتابخانه معرفی شده تا عبارت (والثانیه لارباب الشهود و الاستباصار) است و ظاهرا صحیح نیز همین است ، ولی در نسخه حاضر بدنبال آن حکمتهای دیگری از مولف نیز یاد شده و گردآورنده آنها را با عنوان (رساله مما کتب بها لبعض محبیه) و ( رساله اخری) و (وقال) یاد کرده است ، ولی گویا جزو رساله حاضر نیست اگرچه بعضی عبارتهای آن در بعضی شروح حکم عطائیه یاد شده است ، نکته قابل توجه اینکه مطالب بخش پایانی این رساله همان بخشی از دعایی است که به امام حسین علیه السلام در روز عرفه نسبت داده شده است ، دعای عرفه را کفعمی در البلد الامین (ص ۲۵۱ - ۲۵۸) و سید ابن طاووس در اقبال الاعمال (ص ۳۳۹ - ۳۵۰) نقل نموده اند ، ولی این بخش از دعا که در نسخه حاضر آمده در البلد الامین یاد نشده و فقط در اقبال دیده میشود ، علامه مجلسی این دعا را در زاد المعاد (ص ۱۴۶) موافق روایت کفعمی و در بحار الانوار ( ج۹۵ ص ۲۲۵ - ۲۲۷) هم از کفعمی و هم از ابن طاوس نقل نموده ولی پس از نقل آن از اقبال الاعمال درباره بخش اضافی آن که همانند بخش پایانی نسخه حاضر است مینویسد : این دعا را کفعمی در البلد الامین و ابن طاووس در مصباح الزائر آورده اند و این بخش- از الهی انا الفقیر فی غنای ، تا آخر دعا- در آنها نیامده ، همچنین در بعضی از نسخه های کهن کتاب اقبال نیز وجود ندارد ، و همچنین عبارات این بخش با روش دعاهای معصومین سازگاری ندارد بلکه بر وفق مذاق اهل تصوف میباشد ، بنابراین این بخش یا قبلا در کتابهای دیگر اضافه شده بوده و ابن طاووس نادانسته آن را در اقبال خود آورده یا شخصی آن را در خود اقبال اضافه کرده است) والله اعلم |
|
| شناسه كد كتاب: | |
| قیمت: | |